مهاجرت آرياييان به ايران:
آريائيان، مردمانى از نژاد هند و اروپايى بودند که در شمال فلات ايران مىزيستند.
دليل اصلى مهاجرت آنها مشخص نيست اما به نظر ميرسد دشوار شدن شرايط آب و هوايى و کمبود چراگاه ها، از دلايل آن باشد.
مهاجرت آريائيان به فلات ايران يک مهاجرت تدريجي بوده است که در پايان دوران نوسنگى (7000 سال پيش از ميلاد)آغاز شد و تا 4000 پيش از ميلاد ادامه داشته است.
نخستين آريايىهايى که به ايران آمدند شامل کاسىها (کانتوها ـ کاشيها)، لولوبيان و گوتيان بودند.
کاسىها تمدنى را پايه گذارى کردند که امروزه ما آن را بنام (تمدن تپه سيلک) ميشناسيم.
لولوبيان و گوتيان نيز در زاگرس مرکزى اقامت گزيدند که بعدها با آمدن مادها بخشى از آنها شدند.
در حدود 5000 سال پيش از ميلاد، مهاجرت بزرگ آريائيان به ايران آغاز شد و سه گروه بزرگ آريايى به ايران آمدند و هر يک در قسمتى از ايران سکنى گزيدند:مادها در شمال غربى ايران، پارسها در قسمت جنوبى و پارتها در حدود خراسان امروزى.
شاخههاى قومِ ايرانى در نيمههاى هزارهى اول قبل از مسيح عبارت بودهاند از:
باختريان در باختريه (تاجيکستان و شمالشرق افغانستانِ کنونى)،
سکاهاى هومکار در سگائيه (شرقِ ازبکستانِ کنونى)،
سُغديان در سغديه (جنوب ازبکستان کنونى)،
خوارزميان در خوارزميه (شمال ازبکستان و شمالشرق ترکمنستانِ کنونى)،
مرغزيان در مرغوه يا مرو (جنوبغرب ازبکستان و شرق ترکمستان کنونى)،
داهه در مرکز ترکمستان کنونى، هَرَيويان در هَرَيوَه يا هرات (غرب افغانستان کنونى)،
دِرَنگِيان در درنگيانه يا سيستان (غرب افغانستان کنونى و شرق ايران کنونى)،
مکائيان در مکائيه يا مَککُران (بلوچستانِ ايران و پاکستان کنونى)،
هيرکانيان در هيرکانيا يا گرگان (جنوبغربِ ترکمنستان کنونى و شمال ايرانِ کنونى)،
پَرتُوَهئيان در پارتيه (شمالشرق ايران کنونى)،
تپوريان در تپوريه يا تپورستان (گيلان و مازندران کنونى)،
آريازَنتا در اسپدانه در مرکزِ ايرانِ کنوني،
سکاهاى تيزخود در الانيه يا اران (آذربايجان مستقل کنونى)،
آترپاتيگان در آذربايجان ايرانِ کنونى،
مادايَه در ماد (غرب ايرانِ کنونى)،
کُردوخ در کردستانِ (چهارپارهشدهى)کنونى،
پارسَى در پارس و کرمانِ کنونى،
انشان در لرستان و شمال خوزستان کنونى.
قبايلى که در تاريخ با نامهاي (ماننا)ها، (لولوبيان)ها، (گوتيان)ها، و (کاسى)ها شناسانده شدهاند و در مناطق غربى ايران ساکن بودهاند.
تيرههايى از شاخههاى قوم ايرانى بودهاند که زمانى براى خودشان اتحاديههاى قبايلى و اميرنشين داشتهاند، و سپس در پادشاهى ماد ادغام شدهاند.
مادها در ايران نزديک 150 سال (708- 550 ق.م)
هخامنشىها کمى بيش از دويست سال (550-330 ق.م)
اسکندر و سلوکىها در حدود صد سال (330 -250 ق.م)
اشکانيان قريب پانصد سال (250 ق.م – 226 م)
ساسانيان قريب چهار صد و سي سال (226-651 م) فرمانروايى داشتند.
|
+| نوشته شده توسط
امید (omb80) در جمعه
1387/05/25
|